Voorjaar op zondagmorgen

Wonen in de grote stad is ooit een keuze geweest. Dichtbij het werk, dat scheelde tijd. Een huis in een buitenwijk, mét, voor stedelijke begrippen, een flinke tuin, dat was nieuw voor mij. Na appartementen met balkon, was die tuin welkom. Zeer welkom.

Wij begonnen naast de siertuin een bescheiden moestuin. Enkele slaplantjes, wat rucola en bieslook. In de loop der tijd won het moesgedeelte ieder jaar stiekem ietsje meer terrein ten koste van de bloemen en planten. Dat vonden de bloemen misschien niet zo leuk. Want hun zaailingen werden dan rigoureus verwijderd, om ruimte te maken. En bij het vermeerderen van de vaste planten, gingen alle delen de composthoop op. Op één jonkie na, die mocht blijven.

Moestuinieren betekent van februari tot november zaaien, onkruid wieden, verspenen, nog wat onkruid wieden, oogsten, composteren en nog veel meer onkruid wieden. Heerlijk ! Je hoofd lekker leeg maken, van de zon genieten en ondertussen, ja, dat onkruid wieden. Want we doen het natuurlijk zonder gif.

Voorjaar

Als sneeuwklokjes en krokussen zich laten zien, dan begint voor mij het moestuinseizoen al weer. In maart en april, als het nog kan vriezen ‘snachts, is het op de vensterbank in de woonkamer lekker warm. Die plek is ieder jaar gereserveerd voor de belangrijkste gasten. Meerdere soorten tomaten, paprika, pepers, een enkele komkommer en courgettes. Die nemen die plek in tot half mei; dan verhuizen ze naar de moestuin. Na de IJsheiligen, want daar geloof ik nog heilig in !

De minder belangrijke goden, zoals daar zijn de sla, peulen, worteltjes en boontjes, die hebben geen eerste rangs kaartje. Zij worden meteen in de volle grond losgelaten.

Op zondagmorgen

Sinds ik hyperacusis* heb, kan ik niet meer zo veel in de tuin doen. Veel te veel lawaai. Vroeger waren er de ochtend- en middagspits. Tegenwoordig is het de hele dag druk langs onze tuin. Heel veel herrie van auto’s en lijnbussen. En in de naburige tuinen wonen heel veel vogels, die er op los fluiten en kwetteren.

Maar op zondagochtend, dan is het meestal stil. Iedereen slaapt uit, behalve ik. Gewapend met tuinhandschoenen, een schoffel, mijn snoeimes en een emmer voor het afval ga ik naar buiten. Heerlijk ! Zolang de vogels zich elders ontspannen, kan ik het in ons moestuintje.

Heerlijk !

* Hyperacusis, letterlijk ” ik hoor teveel”, is een aandoening, waarbij je overgevoelig bent voor gewone alledaagse geluiden. ” De volumeknop van omgevingsgeluiden staat voor iemand met hyperacusis permanent op een te hoge stand.”( bron: stichting Hoormij ).Voor mij zijn vooral hogere frequenties erg hinderlijk en doen pijn in mijn hoofd. Hyperacusis komt in vele vormen voor. En vaak ook in combinatie met tinnitus; zo ook bij mij.

Stille zondagmorgen

En wanneer doe ik dit alles? Op zondagmorgen. Want dan is het bij ons zo rustig; er is heel weinig autoverkeer. Dan kan ik enkele uurtjes in relatieve stilte de moestuin in ! En als het schoolvakantie is, dan neem ik ook mijn momenten buiten.
Om tomaten te dieven, zaailingen van de courgettes uit te planten en héééél veel onkruid te wieden. Met de hand. Dat maakt geen lawaai !

* Hyperacusis, letterlijk ” ik hoor teveel”, is een aandoening, waarbij je overgevoelig bent voor gewone alledaagse geluiden. ” De volumeknop van omgevingsgeluiden staat voor iemand met hyperacusis permanent op een te hoge stand.”( bron: stichting Hoormij ).Voor mij zijn vooral hogere frequenties erg hinderlijk en doen pijn in mijn hoofd.

Hyperacusis komt in heel veel vormen voor. En vaak ook in combinatie met tinnitus; zo ook bij mij.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *