Pump up the volume…

Sinds ongeveer anderhalve maand heb ik problemen  met mijn linkeroor. Dat wil zeggen, mijn ” goede” oor. Een bezoek aan de KNO-arts leverde niets op, behalve een bevestiging van wat ik al vermoedde: met mijn linkeroor hoor ik nu ongeveer 10 decibel minder dan voorheen. Het geluid dat binnenkomt, klinkt vervormd en vreemd. Het goede nieuws was dat alles er goed uitzag, het verlies in het middenoor zit en niet in het binnenoor en dat mijn gehoor links nog altijd net iets beter is dan rechts (aldus mijn KNO-arts). Het zat nog binnen de tijd dat het vanzelf over kon gaan en dus met een week of drie een nieuwe afspraak gemaakt.


Na drie weken was er nog geen verandering opgetreden en vond mijn KNO-arts het raadzaam om een CT scan te laten maken. Voor diegenen die hier niet bekend mee zijn: het is een speciale röntgen scan met heel fijne opnames, met meer kans eventuele afwijkingen te zien. Gedacht werd aan mogelijke otosclerose (= verstijving van het gehoorbeen).

CT scan

Zo gezegd, zo gedaan. Het moet gezegd: alles ging behoorlijk vlot en ik kon binnen een week al voor de CT scan terecht en een paar dagen later weer bij de KNO-arts. Het goede nieuws uit de CT scan was, dat er niets op was te vinden. Zo te zien geen otosclerose dus. Maar, volgens mijn KNO-arts was otosclerose hiermee toch nog niet helemaal uit te sluiten, aangezien de verstijving zo minimaal kan zijn dat het ook niet op de CT scan zichtbaar is. De enige mogelijkheid tot zekerheid is via een operatie het oor open te maken en te kijken, met alle risico’s van dien. Dit heb ik afgewimpeld, vanwege de risico’s en de kleine kans dat ze iets vinden.
De boodschap was toen: leer er mee leven en ga naar je audicien om de instellingen van de hoortoestellen aan te passen.

Wauw, wat een geluid!

Welnu, ik ben niet de persoon om bij de pakken neer te zitten en ben na even slikken meteen bij mijn audicien binnengestapt. Ook hier kon ik twee dagen later al terecht. De aanpassing ging snel, maar…ik schrok van wat er links aan volume bijkwam! Dit betekende dat ik toch echt aardig wat kwijt was geraakt. Het is vreemd, hoe snel je hersens aan gehoorverlies wennen! Al had ik wel gemerkt dat ik minder hoorde, dat het zo veel was, had ik niet door. De geluidsvervorming kon volgens mijn audicien komen doordat mijn gehoor vanwege het gehoorverlies uit balans was geraakt.

Inmiddels zitten mijn hersens nu langzaam maar zeker aan de nieuwe instelling te wennen en lijkt het weer alsof ik links alles en rechts veel minder hoor. Er is een kleine hoop, dat het linker middenoor zich op den toch nog gaat herstellen, maar in de tussentijd loop ik met opgepompt volume en…toegegeven, ik versta nu wel weer meer!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.