Onzichtbare drempels

Zijn er drempels als je hyperacusis* hebt ? Jazeker. Maar die zijn er om te overwinnen. Om eroverheen te springen, of om er heel voorzichtig op te stappen. En er weer vanaf. Drempels slechten kan af en toe ook, da’s fijn.

De drempel van het werk. Een werkplek aanpassen aan een hyperacusist is best ingewikkeld. Geen telefoon, geen vergaderingen, geen druk pratende collega’s in de buurt. Ook graag een geluidloze computer en dito klimaatbehandeling ! En zonder stress en deadlines.

Werken in de muziek, wat ik deed, dat kan niet meer. Maar thuis bezig zijn, in mijn eigen tempo. Op dagen, dat het kan. Dat gaat prima. Op mijn manier. Kopje thee erbij, zachte praatradio op de achtergrond. Soms schrijf ik dagen niet, soms twee uur achter elkaar !

De vrije tijdsdrempel. Geen drukke feesten ( klein gelukje: ik was al geen feestbeest ), geen theater, film of festival. ( Dat laatste deed ik toch al niet. ) Geen meerdaagse tochten over de Veluwe. Dat is wel jammer. Maar de polder in, dat kan wel. Is ook leuk. Geen harde muziek of luide tv aan; heel fijn voor mijn buren !

De drempel van de vakantieplannen. Geen vliegtuig naar een of ander buitenland. Geen trein. Geen lange ritten in de auto, veel te vermoeiend. Die drempel is geslecht, en hoe ! We gaan nu af en toe naar een vakantiehuisje bij particulieren. Heel rustig. En lekker dichtbij.

De drempel van de koptelefoon. Die drempel moet ik nog zien te slechten. Tja. Je oren af en toe bedekken is niet verstandig, maar soms onvermijdelijk. Als een geluidsbron te heftig is, maar ik hem niet kan ontwijken. Een voorbeeld. Yogales, heel erg goed voor me. Maar in een zaaltje met harde akoestiek en een docent met duidelijk aanwezige stem. Tja dan stap ik heel behoedzaam over die drempel, let wel, met beschermende stappers aan.

De drempel van het huishouden. Geen stofzuiger, maar een wisser met wonderdoekje. En veel soppen. Geen helse machines, zoals daar zijn de keukenmachine en de staafmixer. Geen metalen herriemakers als bestek. Zo min mogelijk aardewerk in de kast. Maar er bestaat gelukkig plastic. In alle kleurtjes. In alle formaten en vormen.

Geen handen vrij

Één uitzondering maak ik, met mijn oren dicht. Koffie !!! Die is zóoooo lekker uit de espressomachine. De stilste in zijn soort, maar, o, wat maakt dat ding een hels kabaal. Ik heb er heel lang over nagedacht. Kopen, zo’n ding ? Uiteindelijk toch maar gedaan.
Oren dicht dus, als de koffie in de maak is. Dan heb ik even geen handen vrij voor iets anders, maar houd ik mijn oren stevig dicht. Het duurt gelukkig niet lang. Dan kan ik genieten.

Oeverloos. Eindeloos. Drempelloos.

* Hyperacusis, letterlijk ” ik hoor teveel”, is een aandoening, waarbij je overgevoelig bent voor gewone alledaagse geluiden. ” De volumeknop van omgevingsgeluiden staat voor iemand met hyperacusis permanent op een te hoge stand.”( bron: stichting Hoormij ).Voor mij zijn vooral hogere frequenties erg hinderlijk en doen pijn in mijn hoofd.

Hyperacusis komt in heel veel vormen voor. En vaak ook in combinatie met tinnitus; zo ook bij mij.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *