De lente 2018 van Charlotte

Maart

Richting Nijmegen, op een onmenselijk vroeg tijdstip, uit de veren, om vroeg in de ochtend op tijd in het Radboud ziekenhuis te kunnen zijn. Net op tijd arriveren we op de afdeling KNO waar al snel, een hoortest volgt.
De laatste hoortest die bekend is van mij, is uit 2011. De dame die de test aflegt laat al snel doorschemeren dat mijn gehoor behoorlijk achteruit is gegaan. Eigenlijk is het geen verrassing. We lopen op schema en snel daarna mag ik bij de KNO arts komen.  (meer…)

Lees verder

Een dag uit mijn leven

Het leuke van mijn vak vind ik dat geen dag hetzelfde is. Uiteraard zie ik elke dag nieuwe patienten en naast mijn poliklinische werkzaamheden opereer ik ook. Behalve de klinische kant heb ik ook nog veel te maken met organisatorische zaken aangezien ik lid ben van de Raad van Bestuur van onze eigen kliniek!
Er is mij gevraagd een dag uit mijn leven te beschrijven, toen ging ik denken welke dag dat dan zou moeten zijn, iets wat best moeilijk is met zoveel verschillende dagen … Ik heb daarom besloten gewoon een maandag, ergens in het jaar, te beschrijven.

(meer…)

Lees verder

Femke stelt zich voor

Femke is 29 jaar en werkzaam in de ouderenzorg met de doelgroep “dementerende ouderen”. Wij heten Femke van harte welkom in ons Unitears Team!

Als je slechthorend bent en je gehoor gaat langzaam verder achteruit, dan kan dat soms vervelende én grappige situaties in je werk opleveren, met collega’s of familieleden van clienten, maar nooit over de clienten zelf.
Op mijn werk zijn alle collega’s op de hoogte dat ik slecht hoor en weten ze wat ze moeten doen als ze contact met mij willen maken: mij aanraken of, als ik voor hen sta, mij aankijken.

Je zou denken dat zulke „regels“ aan dementerende cliënten moeilijk valt uit te leggen, laat staan dat ze het onthouden maar het tegendeel blijkt waar. Nadat ik tweemaal op een gesloten PG-afdeling had gewerkt, wist elke bewoner daar dat ik, deze zuster, niet goed kon horen en dat ze wat harder moesten praten. Mijn collega‘s waren erg verbaasd dit geen problemen gaf, maar zo‘n 60% van de clienten op de afdeling loopt ook met gehoorapparaten rond. (meer…)

Lees verder

Een jaar voorbij..

Bijna weer een jaar voorbij.
Verwondering. Je knippert met je ogen en het is gewoon alweer bijna kerst.
Daarna oud en nieuw….
Een schone lei, een nieuw jaar, zoveel kansen en voornemens om vervolgens weer snel te vergeten. Terug kijken moet je niet doen zeggen ze, maar daar ben ik het niet mee eens. Soms mag je best even terugkijken en jezelf eens een schouderklopje geven en bedenken, wat een jaar was dat weer, en ja, we hebben het toch maar weer gedaan met z’n allen.

(meer…)

Lees verder

Geniet van tweetaligheid

Ik wil even wat kwijt. Niet alleen aan leerkrachten, maar aan iedereen.

Stel je het volgende eens voor. Je zit in de trein en naast je zit een moeder met twee jonge kinderen. Tegen moeder spreken de kinderen Turks en omdat je er toch niets van verstaat, valt het je ook op dat ze best luid zijn. De kinderen roepen onderling iets naar elkaar, ditmaal in het Nederlands. Zonde dat moeder geen Nederlands spreekt, denk je misschien.

(meer…)

Lees verder

Als je kind gepest wordt..

Het blijft lastig om te praten en schrijven over pesten want dan komt er weer van alles boven. Mijn dochter is namelijk in haar jeugd gepest. Niet omdat ze een bril droeg, of een hoorapparaat. NIet omdat ze dik was of dun, of omdat ze rood haar had. Nee, ze werd gepest om hoe ze is; een spontaan meisje op een dorpsschooltje in de polder waar gewoon doen al gek was.

(meer…)

Lees verder