Geniet van tweetaligheid

Ik wil even wat kwijt. Niet alleen aan leerkrachten, maar aan iedereen.

Stel je het volgende eens voor. Je zit in de trein en naast je zit een moeder met twee jonge kinderen. Tegen moeder spreken de kinderen Turks en omdat je er toch niets van verstaat, valt het je ook op dat ze best luid zijn. De kinderen roepen onderling iets naar elkaar, ditmaal in het Nederlands. Zonde dat moeder geen Nederlands spreekt, denk je misschien.

(meer…)

Lees verder

Luisteren zonder ogen, dat hoort niet!

Communiceren zonder elkaar aan te kijken lijkt zowel een goed als een slecht idee. Elkaar niet aankijken is een goed idee omdat je, terwijl je informatie overbrengt, tegelijk nog even broodkruimels van tafel kan vegen voordat je de spullen pakt die je nodig hebt voor de volgende actie. Even snel checken of je boodschap is aangekomen en dan werp je een blik op de klok want, hoe laat is het? Oh, tijd om het gesprek af te ronden. Eerst check je nog even of je een Appje hebt ontvangen. Haast, haast, haast. Doorpraten kan prima terwijl je aan de dagelijkse taken begint. Sta je er wel eens bij stil wat je misloopt als je elkaar niet aankijkt? Je communiceert minder bewust. Wat loop je mis? En hoe vaak dan?

(meer…)

Lees verder

gebarentaal

Gebarentaal? Cool zeg!

“Wauw kan jij Gebarentaal? Cool zeg!” Ik krijg er minimaal twee keer per maand vragen over. De meeste mensen willen weten waar ik het heb geleerd of vragen of het moeilijk is. Daarnaast krijg ik ook heel vaak de vraag waarom Gebarentaal niet gewoon universeel is. Ik wil op zo’n moment niets liever dan uitleg geven. Ik voel me geroepen om mijn enthousiasme over deze geweldige, visuele taal aan iedereen over te brengen. Tijd voor een blog over Gebarentaal. (meer…)

Lees verder

Aanbieden, doseren en dempen van prikkels

Ik ben ontzettend verliefd. Ik ben verliefd op mijn leven en verliefd op december. December staat in het teken van feest. De Sint is zojuist vertrokken en ik zit te werken tussen verhuisdozen vol kerstartikelen. Ik houd ervan, maar wat zijn de kinderen vermoeid. Bij logopedie is de aandacht voor de oefening ver te zoeken. “Waa is Taas?” Nou, die zit op de boot naar Spanje en dat is lekker heeeeeel ver weg. Nog iets meer dan twee weken en dan zie ik je na de kerstvakantie weer terug, bij voorkeur zonder losgebarsten kinderbrein.  (meer…)

Lees verder

Lieve Daan

Lieve Daan

Vorige week had ik overleg met een leerkracht over Daan. Daan heeft naast een lichte gehoorbeperking ook een trage verwerkingssnelheid. Eigenlijk gaat de wereld te snel voor hem. Hij hoort nergens echt bij. Hij past niet tussen de “goede groep” en verveelt zich in de “zwakke groep.” Terwijl ik piekerde over wat ik nog meer in mijn behandeling zou kunnen doen zodat hij eindelijk leert rijmen bedacht ik me plotseling, “Ik wil niet per se dat Daan leert rijmen. Ik wil gewoon dat hij gelukkig wordt en erbij hoort.” (meer…)

Lees verder

Omdat we tijdens de feestdagen rekening met elkaar houden

Een gezellige kerstborrel met je collega’s, een zorgeloos familie diner, oud en nieuw vieren met je vrienden… Het kan voor meer problemen zorgen dan je denkt wanneer je slechthorend of doof bent. Geraldine schreef hier als ervaringsdeskundige over. Ze schrijft geheel terecht dat je voor jezelf moet opkomen. Maar wat kun JIJ nou doen, als familielid, collega of vriend(in) van iemand met een gehoorbeperking? Wat heeft oma nodig tijdens de feestdagen?

(meer…)

Lees verder

Wist u dat Parijs gesloten is?

Maandag twijfelde ik echt of ik de aanslag in Parijs moest bespreken met de kinderen. Ik werd er op mijn eigen Facebookpagina namelijk al mee gebombardeerd. Ik ben logopedist en ik zie dagelijks 12 tot 16 kinderen van diverse leeftijden. Met de peuters en jongste kleuters ging het uiteraard gezellig over Sinterklaas. Veel meer kinderen dan ik had verwacht wilden toch iets kwijt over de aanslag. Ik kan luisteren als geen ander…  maar, WAT moet IK zeggen?! (meer…)

Lees verder

Dieren en kinderen

Het is dierendag geweest en ik analyseerde vanochtend het gedrag van mijn kat. Ik vergelijk mijn kat liever niet met andere katten. Als ik dat doe lijkt er ineens van alles mis met hem te zijn. Terwijl hij eigenlijk gewoon is zoals hij is: lekker zichzelf. Ondanks dat ik mijn best doe om hem op te voeden en consequent klaar sta met de plantenspuit als hij weer eens op het aanrecht hupst, blijft hij stoute streken uithalen. In vergelijking met andere katten moet ik het hem misschien veel vaker laten voelen of weten dat iets niet mag. Dat zegt iets over hem. Wat als ik nou niets zou weten over andere katten? Stel dat ik niet wist dat de kat van mijn ouders niet eens in beweging komt terwijl wij van een zalm smullen? Zou ik dan net zo geïrriteerd zijn als ik mijn kat vier keer van de eettafel moet duwen of zou ik dan veel geduldiger zijn, omdat ik puur en alleen maar rekening houd met hoe hij is? (meer…)

Lees verder