De lente 2018 van Charlotte

Maart

Richting Nijmegen, op een onmenselijk vroeg tijdstip, uit de veren, om vroeg in de ochtend op tijd in het Radboud ziekenhuis te kunnen zijn. Net op tijd arriveren we op de afdeling KNO waar al snel, een hoortest volgt.
De laatste hoortest die bekend is van mij, is uit 2011. De dame die de test aflegt laat al snel doorschemeren dat mijn gehoor behoorlijk achteruit is gegaan. Eigenlijk is het geen verrassing. We lopen op schema en snel daarna mag ik bij de KNO arts komen.  (meer…)

Lees verder

Winterse terugblik

 

Winter, 25 jaar geleden, terug in de tijd. Net voor kerst, zat ik tegenover professor Cremers, KNO arts in het Radboud ziekenhuis in Nijmegen.
Het ziekenhuis was nagenoeg uitgestorven. Buiten sneeuwde het.
Personeel en staf waren naar een kerstborrel maar professor Cremers nam de tijd. We hadden een indringend gesprek over hoe het nu verder moest met mij. (meer…)

Lees verder

Liefde …

Voordelen

Het is wel een grappig onderwerp, de liefde en slechthorendheid.
Zoals met alles, heeft slechthorendheid, ook voordelen. Ook in de liefde!
Mijn partner mag snurken zo hard hij kan, ik zal er nooit over zeuren, ik hoor het toch niet.
Hij is een muziekliefhebber en houdt van een totaal ander genre dan ik. En zo af en toe dan kriebelt het bij hem en moet de geluidsvolume knop op hard. Prima, ik doe mijn apparaten wel uit. (meer…)

Lees verder

Overpeinzingen en vooruitblik van Charlotte

Verlies
2017 was een zwaar jaar voor mij: het jaar waarin ik mijn moeder verloor.
Onwerkelijk is het nog steeds. Het slaat een enorm gat in mijn leven. Eerst had ik jarenlang de zorg rondom mij vader en daarna, toen hij drie en een half jaar geleden overleed, kwam de zorg voor mijn moeder om de hoek kijken. Dat is voorbij, en ik zal nu de leegte die dat brengt moeten zien in te vullen.
Natuurlijk zijn er ook dingen die ik niet mis, zoals de zorgen en de tijd die dat alles opslorpte. Maar de leuke dingen, het onvoorwaardelijke thuis, dat mis ik enorm.
(meer…)

Lees verder

Een jaar voorbij..

Bijna weer een jaar voorbij.
Verwondering. Je knippert met je ogen en het is gewoon alweer bijna kerst.
Daarna oud en nieuw….
Een schone lei, een nieuw jaar, zoveel kansen en voornemens om vervolgens weer snel te vergeten. Terug kijken moet je niet doen zeggen ze, maar daar ben ik het niet mee eens. Soms mag je best even terugkijken en jezelf eens een schouderklopje geven en bedenken, wat een jaar was dat weer, en ja, we hebben het toch maar weer gedaan met z’n allen.

(meer…)

Lees verder

Wat ik zou willen..

Wat zou jij nou echt willen voor jezelf?

Dat is de vraag die regelmatig aan mij gesteld wordt in ons gezin. Iedereen heeft zo zijn wensen en nooit genoeg geld om deze wensen te verwezenlijken. Onze pubers willen allemaal hetzelfde. Een nieuwe telefoon, een IPhone 6 of zoiets. Mijn man zou best de nieuwste Audi willen rijden. En  ik?

(meer…)

Lees verder

Bewust zijn

Om 6:45 uur gaat bij mij de wekker. Ik sta rustig op, was mezelf, kleed me aan en loop een blij hondje tegemoet. Iedere ochtend, al 12 jaar lang, zit hij op me te wachten. Dit is ons moment. We gaan samen op pad. Iedere ochtend, weer of geen weer. Ik hou van dit moment van de dag.

Het mooiste hiervan vind ik het geluid van de vogels die wakker worden. Een geweldig mooi geluid. Ik word er altijd gelukkig van en ben me er iedere dag van bewust.

(meer…)

Lees verder

Vergadering

Vergadering

Op het moment dat ik dit schrijf is het alweer 10 januari.

Nog steeds krijg ik her en der een nieuwjaarswens, maar langzaam maar zeker gaan we weer terug naar het normale ritme, van alledag. Kinderen weer naar school, feesten voorbij, en alles is leuk geweest , druk maar leuk. Of leuk maar druk…het is maar hoe je het bekijkt. (meer…)

Lees verder