Bijzondere Coffee Meetup

Stil. Dat was ik na de eerste coffee meetup van afgelopen vrijdagavond.
Ik ontving zes gasten, allemaal dames. Samen met Josien,  en Afke, de schrijfcoach voor die avond werd dat aantal negen. Grappig was, dat de “horenden” in de minderheid waren.

UnitEars bestaat ruim drie jaar. Dat feit, en het feit dat ik vrijdag 30 maart bijna veertig jaar ben geworden 😉 waren redenen voor een speciale gelegenheid.
(meer…)

Lees verder

Pesten is ongehoord

Pesten. Het is een woord dat bij zoveel mensen zoveel emoties oproept. Woede, schaamte, verdriet. Maar vooral machteloosheid. Want het is vaak erg moeilijk om pestgedrag te stoppen. Pesters zijn slim. Ze weten op allerlei manieren hun slachtoffer te bereiken . En in de tijd waarin kinderen en jongeren hun leven voor een groot deel doorbrengen op social media, is het cyberpesten een steeds groter probleem. Scheldberichtjes via Whatsapp, Haattweets tot Sexting. Je kunt het zo gek niet bedenken.

Als moeder van twee kinderen in de basisschoolleeftijd is pesten een actueel onderwerp. Gelukkig worden mijn kinderen niet gepest. Maar waar ik ook voor waak is dat mijn kinderen geen pesters worden. We praten er thuis over en dan leg ik ze uit wat pesten met een mens kan doen.

Vanochtend zette ik mijn laptop aan en nam ik mijn mails door. Een mail was van een blogger. Ze stuurde me een erg persoonlijk verhaal. En nu, bij een tweede kop koffie heb ik daar nog steeds kippenvel van. En voel ik een beetje de machteloosheid die zij toen moet hebben gevoeld.

Wil jij je verhaal ook delen? Je bent meer dan welkom. Samen werken we aan een wereld zonder Pesten!

Deze week is het de Week tegen Pesten.

 

Lees verder

Spaart u ook zegeltjes?

Maandagochtend. De kinderen naar school brengen en halverwege terugrijden omdat dochterlief zich plotseling herinnert dat ze een schoenendoos mee moet nemen. Zoonlief maakt graag van deze onverwachte thuisstop gebruik en pakt nog snel even een voetbal om mee te nemen naar school. Maar het lukt me, mijn kroost zit ruim voor half negen tevreden in de klas.

(meer…)

Lees verder

Gehoorbescherming kinderen

 
Pas geleden bezocht ik met mijn gezin  de voorstelling van Checkpoint. Supergaaf! Ze voerden op het podium allemaal experimenten uit en de kinderen mochten assisteren. Zo mocht er een jochie zweven met een hovercraft, gingen kinderen lopen over water bij de Maïzena test en maakten ze gewoon even een paintball kanon.  Tijdens die voorstelling verscheen er een waarschuwing op de schermen wanneer we onze beschermkappen op moesten zetten. Een beetje voor de show af en toe, maar toch een supergoed signaal dat werd afgegeven aan kinderen en ouders. Want jong geleerd.. precies.

(meer…)

Lees verder

Sporten in stilte

Wauw, wat is mijn leven op dit moment goedgevuld! Met de zorg voor twee kinderen, een kleine veestapel op onze woonboerderij, de bijtjes, werk en natuurlijk mijn liefde en activiteiten voor UnitEars. Sindskort komt er bij ons thuis een heel lieve dame die zorgt dat ons huis er schoongemaakt en netjes uitziet en dat scheelt echt enorm. Maar druk blijft het.

(meer…)

Lees verder

mijn meisje

Mijn meisje hoort niet altijd goed

Meisje, hoor je me echt niet? Vertwijfeld kijk ik naar mijn dochter. Zonder ook maar op te kijken leest ze verder in haar favoriete stripblad, Donald Duck. Hmm, volgens mij hoort ze me echt niet.

Een aantal uur later. Ze vraagt of ze een snoepje mag, haar broer heeft er ook een gehad. Heb jij er geen gehad? Vraag ik haar waarop ze huilend wegrent. Verbaasd ga ik haar achterna. Ze heeft me verkeerd verstaan. Ze verstond dat ik zei dat ze er allang een heeft gehad. Onterecht was dat. En dat liet ze merken.

(meer…)

Lees verder

eenzaam door slechthorendheid

Eenzaam door slechthorendheid

Eenzaamheid. Misschien wel het meest hopeloze gevoel dat er bestaat. Wanneer ik denk aan eenzaamheid, voel ik kou. Zie ik grijs. Eenzaamheid is iets, dat niemand zou moeten kennen. Dat niemand zou moeten voelen.

Helaas is de waarheid heel anders. Bijna dagelijks hoor en lees verhalen van en over mensen die zich eenzaam voelen. Eenzaam zijn.

Mensen die midden in het leven stonden, gaan, lopen stapje voor stapje naar achteren. De maatschappij uit.

Hun gehoorbeperking dwingt hen ertoe. Tenminste, dat denken ze. En dat is logisch. Want hoewel er zoveel middelen zijn om deze erg grote groep mensen te helpen, wordt het probleem zelden onderkend en daarom blijven oplossingen uit beeld. Nederland is zich veel te weinig bewust van de grote groep mensen die slechthorend zijn. Het lijkt te ver van hun bed.

Doemscenario’s

Wij kennen verhalen van mensen die bij een sociale activiteit in een hoekje gaan staan, zich afvragend wat voor indruk ze maken, maar te onzeker om iemand aan te spreken. Zij hebben honderden scenario’s die ze in hun hoofd laten afspelen. Een vaak voorkomende is: “wat nu als iemand me aanspreekt, en ik kan diegene niet verstaan. Straks geef ik een verkeerd antwoord of moet ik eindeloos om herhaling te vragen.” Dan maar liever in een hoekje staan en het leven langs je heen laten glijden.

Onaanvaardbaar, vinden wij. Daarom roepen wij je op, kijk eens om je heen. Kijk eens in de hoeken. Steek je arm uit naar deze mensen en neem ze mee in jouw kring. Ga na bij jezelf, hoe het zou zijn als jij in de hoek zou staan.

Ik denk namelijk niet dat slechthorendheid de grootste issue is. Slechtvoelendheid, daar zit het probleem.

Lees verder