Als je een superkracht zou hebben, dan …..

Het begon met een bericht

Van de week las ik een bericht dat mij heel erg verbaasde. Namelijk dat er nagedacht wordt over een wet waarbij gehandicapten tegen/onder het minimumloon aan het werk gaan en dat de werkgever onder andere niet aan de pensioenafdracht hoeft te voldoen. En als het inkomen niet genoeg zou zijn, dan zou het UWV of iets dergelijks, een aanvulling kunnen geven. Kortom, het stempel gehandicapte krijgt hierdoor weer een andere invulling.

In dit soort gevallen denk ik vaak dat degenen die zoiets voorstellen, helaas niet weten hoe het er nu al in de praktijk aan toe gaat. Dat bijvoorbeeld gehandicapten sowieso al veel meer moeten doen om deel te nemen aan de maatschappij maar dat ze wel naar hun mogelijkheden proberen deel te nemen. Sowieso vind ik persoonlijk dat de huidige maatschappij niet ingericht is op SAMEN DOEN, maar dat er veelal sprake is van een individualistische maatschappij. Daardoor raken ook de gehandicapten tussen wal en schip omdat er niet samen naar de mogelijkheden en kwaliteiten gekeken wordt. En helpt zo een wetsvoorstel niet voor de beeldvorming die er al is. Als het wetsvoorstel erdoor komt, dan kijkt men in deze specifieke gevallen niet meer naar opleiding, werkervaring en kwaliteiten maar plaatst men je in het hokje gehandicapt. En dat is juist waar we niet naartoe moeten, omdat we al helemaal volgeplakt met stickers rondlopen.

Mijn superkracht

Als gehoorbeperkte ben ik werkzaam in de maatschappelijke zorg. Ja, dat is op dit moment ook zwaar maar ja, het is wel wat ik graag wil blijven doen. Daar komt bij dat ik kwaliteiten heb maar dat ik wel deze kwaliteiten moet inzetten naar wat er mogelijk is met mijn gehoorbeperking. De laatste maanden zijn een aantal dingen in stroomversnelling geraakt. Ik ga voor een CI en daarmee hoop ik nieuwe kansen voor mijzelf te scheppen en de mogelijkheden in mijn leven en werkzame leven te vergroten. Dit doe ik voor mijzelf omdat ik zelf de regie in handen wil houden.

Ik denk dat mijn gehoorbeperking ook mijn superkracht is. Ik kijk op een andere manier naar mijn omgeving, ik luister anders, ik zie details die de meeste mensen over het hoofd zien en juist daardoor heb ik meerwaarde. Het betekent niet dat ik deze kwaliteiten op dit moment altijd kan inzetten maar het is wel kenmerkend over hoe ik in het leven sta. Natuurlijk ben ik mij ervan bewust dat ik realistisch naar mijn mogelijkheden en onmogelijkheden moet kijken. Dat ik mij elke dag bewust moet zijn van mijn gehoorbeperking. Dat ik inderdaad wat meer voorwaarden nodig heb om te kunnen functioneren. Ik ben een Superman met wat vleugellamme superkrachten maar ook met superkrachten die niets met mijn beperking te maken hebben. Juist omdat ik elke dag de confrontatie aanga met mijn gehoorbeperking, maakt dat ook dat ik bewuster moet leven. En dat is waar ik al heel veel superkrachten voor nodig heb (-;

Tot slot

Als we iedereen willen laten meedoen, dan zal dat ook volwaardig moeten gebeuren waarbij er gedacht wordt in mogelijkheden. Mogelijkheden om alle beperkte superhelden volwaardig te laten deelnemen. Geef ze de ruimte om hun superkrachten aan ons te laten zien en faciliteer in de voorwaarden zodat ze deze superkrachten elke dag mogen laten zien. Zie ze als de mensen die ze zijn en behandel ze ook op deze manier. Geef ze gelijke kansen en ja, misschien moeten we er wel iets meer voor doen om ze te helpen om hun superkrachten in te zetten en dat is helemaal niet erg.

Comments (2)

  1. Kernachtig verwoord: ‘zelf de regie in handen houden’, wie wil dat niet om zo volwaardig te kunnen zijn. De hokjesgeest welke de nieuwe wet beoogd is de doodsteek voor ‘medemensen’ met een beperking. ‘Denken in mogelijkheden’ , en je persoonlijke ‘meerwaarde’ kunnen benutten vraagt vertrouwen op jouw kracht.
    Als senior die al vanaf zijn 14 de plotsdoof werdt werkte ik in een andere tijd . Kreeg het voorrecht om meer dan 45 jaar gelijkwaardig te kunnen zijn, met bijvoorbeeld benutting van mijn extra visueel talent veel te zien dat andere over het hoofd zagen. Zo ging ik meermaals in het buitenland naar internationale beursen om daar rond te neuzen (lees geconcentreed kijken naar details) naar de extra’s van concurrenten etc. Kortom mijn wergever gaf mij kansen om mijn talenten uit te buiten tot zijn eigen voordeel. Zij dachten in MOGELIJKHEDEN! Dat is toch de droom van ieder mens…..

  2. Het geeft je heel veel rust en vrijheid als je je CI hebt. Ik zou nu niet meer zeggen dat ik een gehoor beperking heb maar dat ik door mijn CI een normaal gehoor heb dus ook een normaal salaris verdien. Word ik wel 66 volgende week dus ik hoef niet meer. haha

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *