Als ik gezonde oren had gehad ……

Dan had ik, denk ik, veel meer met dansen en muziek gedaan, heerlijk lijkt mij dat: op te gaan in de muziek en alles los kunnen laten en de muziek tot leven te laten komen in je gedachten. Maar nu met mijn CI klinkt muziek niet meer mooi helaas. Het blijft klinken als blik. Maar ja, dat is (gelukkig) het enige nadeel van mijn CI! Ben er super blij mee.

Aerobics
Toch heb ik vroeger (ben nu 54 jaar) veel aan aerobics gedaan. Toen ik dat deed, deed je nog iedere keer dezelfde stappen, en was dat goed te doen voor mij. Ik had toen nog geen last van de harde muziek. En omdat ik de stappen onthield wat je moest doen, kon ik mij lekker ontspannen. Maar later werden de stappen steeds veranderd en werd er steeds meer gezegd door de harde muziek heen en door zo’n microfoontje dat werkte niet voor mij. In plaats van ontspannen werd het inspannen dus daar ben ik toen maar mee gestopt.

Maar ik heb wel altijd gesport hoor!

Hardlopen
Ik genoot altijd van sporten, en heb van alles gedaan zoals bv. Karate, en wedstrijden zwemmen. Maar ik zag als 14-jarig meisje al die brede dames en vond dat niet mooi, dus ben ik er af gegaan en ben ik gaan schermen, dat vond ik wel een stoere sport. En al die mannen die erop zaten waren echte gentleman, heel hoffelijk en netjes. Maar je kreeg speciale pakken aan en een soort van beschermhelm op je hoofd en je raad het al; ‘mijn hoortoestellen gingen iedere keer piepen’. Dus hier na verloop van tijd toch ook maar mee gestopt.

Hierna ben ik gaan hardlopen, dat was en is toch wel nog steeds mijn sport! Heerlijk, ik hoef naar niemand te luisteren, dus heb ook nooit dat gevoel van een soort van ‘onzekerheid’ dat je nooit zeker bent of je t wel goed doet of net niet iets verkeerd verstaan hebt. En je kan het altijd doen wanneer je maar tijd en zin hebt.

Zwemmen
Ook ben ik een paar jaar geleden toch weer begonnen met zwemmen, dat kan ik goed en geniet ik van.
Ik zwem nu iedere vrijdagochtend gezellig met een vriendin. En, heel fijn en makkelijk, zij kan een best wel redelijk ondersteunende gebaren maken, daar geniet ik echt van. Want dat scheelt heel veel energie om alles te verstaan.

En als anderen nu in het zwembad wat tegen mij willen zeggen, zeg ik altijd gelijk heel snel….ik ben doof! Ik hoor echt niets, en het leuke is dat ze dan altijd moeite voor mij doen om mij duidelijk te maken wat ze willen zeggen!
Dat vind ik altijd zo fijn, aangezien ik iedere week zwem weten de meesten het nu wel al en beginnen ze uit zichzelf vaak al te gebaren die ze ter plekke zelf verzinnen. Geweldig is dat!

Ook ga ik begin mei weer in ‘open water’ zwemmen met een groepje. Maar daar ga ik de volgende keer over schrijven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *