Aanbieden, doseren en dempen van prikkels

Ik ben ontzettend verliefd. Ik ben verliefd op mijn leven en verliefd op december. December staat in het teken van feest. De Sint is zojuist vertrokken en ik zit te werken tussen verhuisdozen vol kerstartikelen. Ik houd ervan, maar wat zijn de kinderen vermoeid. Bij logopedie is de aandacht voor de oefening ver te zoeken. “Waa is Taas?” Nou, die zit op de boot naar Spanje en dat is lekker heeeeeel ver weg. Nog iets meer dan twee weken en dan zie ik je na de kerstvakantie weer terug, bij voorkeur zonder losgebarsten kinderbrein. 

 Wij zijn dol op Sinterklaas en de Pieten. Soms vergeten we alleen wat voor een impact zoiets heeft op kinderen. Ik wil daarom graag over prikkels praten. Ik ga niet vertellen over de onweerstaanbare geur van gevuld speculaas en ik ga zeker geen uitspraak doen over de juiste kleur van Piet. Vandaag vertel ik over het aanbieden, doseren en dempen van (auditieve) prikkels.

Dempen

Sommige kinderen hebben last van te veel auditieve prikkels. Geluid komt versterkt binnen en hebben spanning en een naar gevoel als gevolg. Deze kinderen kunnen huilen bij het horen van een stofzuiger, of vertonen bijzonder gedrag in een winkelcentrum, klas of andere plekken waar veel mensen zijn. Een koptelefoon kan een oplossing zijn, maar raadpleeg hiervoor een specialist. Als het kind een taalontwikkelingsachterstand heeft, willen we niet dat het continu een koptelefoon op heeft. Zo vangt het kind veel minder taal op en komt incidenteel leren nauwelijks voor.

Aanbod

We zijn altijd erg gericht op het aanbieden en versterken van auditieve prikkels. “Hoor, wie klopt daar kinderen?” of “Zal ik gezellig een kerstliedje opzetten?” Weinig ouders bedenken zelf “Zullen we even stil zijn en niks doen?” tenzij het bedtijd is. Lang in een rumoerige ruimte zitten en hier een gesprek voeren, kost iedereen flink wat energie. Bedenk dat veel prikkels voor kinderen nog te ontdekken zijn en dat verwerking van de prikkels meer tijd kost dan bij volwassenen. Houd het kind goed in de gaten. Genoeg is genoeg. Een overprikkeld kind heeft geen ruimte meer om iets te leren of om ergens van te genieten.

Doseren

Sinds kort kan ik echt genieten van stilte. Normaal gesproken ben ik bijna altijd aan het woord, of luister ik naar iemand. Er zijn veel mensen die schreeuwen, dus ik kies ervoor om gedoseerd te luisteren. Er zijn een aantal Nederlanders die zich heel druk hebben gemaakt om Piet en zijn uiterlijk. Ik verbaas me erover dat er niemand is die protesterend de straat op gaat over het feit dat we onze kinderen bij de McDonald’s laten eten of twee uur per dag achter drie verschillende schermen plaatsen. Dit valt onder “genieten van iets lekkers” of “even ontspannen.” Voor zover ik weet is televisie kijken alleen een prikkel-overload. Ik bied een alternatief, gratis tip van Piet. Vermoeide oren? Barstend hoofd? Stuiterend kind? Ga ergens rustig zitten, plaats wijs en middelvingers voorzichtig op de ogen en druk met de duimen de oren dicht. Zoem zachtjes of adem uit op een “h.” Blijf een poosje zo zitten. Je bent geheel afgesloten voor de buitenwereld en al haar boze prikkels.

Lekker hè?

Of knuffel vijf minuten lang in stilte met iemand. Door af en toe bewust stil te zijn en niets te doen leren we heel veel, bijvoorbeeld het doseren van prikkels of de behoefte hiernaar, maar vooral naar jezelf luisteren. En naar jezelf luisteren, is toch wel het belangrijkste wat je moet kunnen. Met of zonder goede oren. Dag Piet, scherm uit, hart aan!

Comments (1)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.