Wachtkamers

Ik heb een afspraak in het ziekenhuis en aankomend bij de betreffende afdeling zit de wachtkamer al overvol. Ik schat dat er zo een dertig mensen zitten. De receptionisten aan de balies vergaren de informatie van de patiënten die zich aanmelden, er zitten wat kinderen te spelen met de blokjes in de speelhoek, een enkel persoon praat met een andere wachtende, een volgend persoon haalt koffie uit de koffieautomaat, weer een ander persoon ritselt met de krant terwijl hij erdoor bladert en een dame tikt nerveus met haar voeten op de vloer.

De rest zit stilzwijgend op z’n mobiel te staren. Het is een komen en gaan van patiënten met als gevolg dat stoelen voortdurend heen en weer geschoven worden. Alles bij elkaar voor mij een kakafonie aan geluid, dat via mijn gehoorapparaat mijn oor in dendert. Nadat ik mezelf heb aangemeld, waarbij ik al zorg dat ik met mijn gehorende oor naar de receptioniste gericht sta om haar te kunnen verstaan en goed te antwoorden, zoek ik een strategische plek om te gaan zitten. Met een snelle blik kijk ik waar ik de arts kan verwachten om mij op te halen. Als hij/zij mijn naam uitspreekt, is de kans dan het grootst dat ik hem/haar kan verstaan. In een overvolle wachtkamer met zoveel geluiden is dit dus weleens een probleem. “Meneer Bruynseels…Meneer Bruynseels…Meneer Bruynseels…” Ik heb geen idee hoe vaak mijn naam geroepen is maar uiteindelijk vang ik het op en zie de arts wat vertwijfeld naar me kijken als ik uiteindelijk reageer.

Verlegen arts

Zomaar een situatie welke me vaker overkomt. Het is niet z0’n probleem meer als ik vaker bij een arts ben geweest. Iets dat me gelukkig nauwelijks gebeurt, ik ben buiten mijn gehoor een zeer gezond mens. Na zo’n eerste afspraak weet ik wie ik kan verwachten en ik ben dan extra scherp met luisteren. Totdat er plots een wat schichtige arts in opleiding je komt halen. Wat schuchter wordt je naam geroepen met als gevolg dat ze weleens een tweede keer terug moesten komen. Ik vermoed om te kijken of ze mijn naam wel goed hebben uitgesproken. Zelfs bij een KNO arts in opleiding, iemand die volledige inzage in mijn gehoorproblemen heeft, heb ik weleens meegemaakt dat ik haar voortdurend moest vragen om haar vraag te herhalen. Zo onduidelijk en schuchter sprak ze me aan.

Nummertje trekken

Gelukkig wordt er in wachtkamers ook vaak gewerkt met automaten waaruit je een nummertje trekt. Het maakt het leven va neen slechthorende een stuk minder stressvoller. Misschien zou men moeten overwegen om een ringleiding in de wachtkamer aan te leggen zodat het geluid direct op het hoortoestel zou kunnen binnen komen. Tot die tijd zal ik ook in dit soort situaties soms met een glimlach de wachtkamer uitlopen. Weten zij veel…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *