Lekker, zwemmen!

De zomer lonkt weer, met al het plezier dat daarbij hoort. Een van die dingen is een heerlijk verkoelende duik in het water op snikhete, broeierige dagen als deze. Maar ook dan “duiken” de problemen met een slecht gehoor weer op. Want aan de ene kant is het heerlijk om met de kleinkinderen te stoeien in het water waarbij opa uiteraard “kopje onder” moet.


Aan de andere kant kan dit eigenlijk niet met een gehoorapparaat. In eerdere blogs heb je al kunnen lezen dat gehoorapparaten een broertje dood hebben aan water/vocht. Om toch “contact” te houden met de wereld om me heen hou ik mijn gehoorapparaat in en zorg ik dat mijn hoofd niet onder water komt. Elke keer weer dus voortdurend nadenken hoe ik me beweeg in het water.

Daarnaast heb ik nog een tweede probleem die zich met water voordoet. Ik heb een open wondje in mijn oor dat nooit meer dichtgaat. Mijn KNO arts durft het niet te opereren, bang om nog meer schade aan te richten. Als ik in Nederland water in mijn oor krijg, levert me dit direct een oorontsteking op. Ik heb dan ook voor alle zekerheid altijd oordruppels bij me, mocht het me toch overkomen.

Kopje onder

Tot die ene vakantie in Zuid Frankrijk, nu zes jaar geleden. Het was snikheet en de zwembaden op het vakantiepark lonkten verhelderend met die strakblauwe lucht en stralende zon op het schitterende water. De eerste keren hield ik zoals gewoonlijk mijn gehoorapparaat in en was ik voortdurend op mijn hoede voor wateroverlast. De tweede week kwamen de kleinkinderen en die hadden geen boodschap aan mijn problemen met het apparaat. Kopje onder moest ik! Ze zijn gelukkig bekend met mijn doofheid en ik besloot dan ook om het apparaat uit te laten.

Ik kan je verstaan!

Het water en het weer waren echt te lekker om er niet onbekommerd van te genieten. Heuse watergevechten waarbij vaak drie kleinkinderen tegelijk om m’n nek hingen. En kopje onder ging ik…meerdere keren. We genoten allemaal van het heerlijke vakantiegevoel. Toen mijn dochter iets tegen me zei in het water kon ik haar “gewoon” verstaan! Ik was enorm verbaasd en verrast en vertelde dit aan haar. Waarschijnlijk komt het door de akoestiek van het water dat mijn gehoor nu wel overweg kon met de spraak. Niet optimaal uiteraard maar in mijn directe omgeving ging het goed! Mede hierdoor werd het een vakantie om nooit meer te vergeten. Want als oud triatleet mag ik graag nog wat baantjes zwemmen en gesterkt door de positieve ervaring nam ik een heerlijke duik in het bad en trok al borst crawlend wat baantjes .En ook dit gaf tot mijn verrassing geen problemen. Mijn oren raakten niet ontstoken en ik kon vrijuit genieten van het heerlijke, koele water.

Chloor!

Later in Nederland in een zwembad heb ik wederom geprobeerd om zonder gehoorapparaat het water in te gaan. Het effect op mijn gehoor was hetzelfde. De akoestiek maakte dat ik de mensen dichtbij mij kan verstaan. Wel raakt mijn oor ontstoken als mijn oren onder water raken. Mijn KNO arts gaf hiervoor als reden dat dit waarschijnlijk door het chloor in de Nederlandse zwembaden komt.
Maar ik had weer een lesje geleerd: De enige beperking met je handicap ben jje zelf!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *