Herfstgedachten

Hier in Zwitserland heeft, na een behoorlijk hete zomer, nu toch echt de herfst zijn intrede gedaan. Vallende temperaturen, vallende blaadjes en de mooiste gouden herfstkleuren zijn voor ons een weldaad voor lijf en oog. Ik houd van de herfst; bij ons vinden de kastanjes in alle mogelijke vormen weer hun weg naar de winkels en lopen de kookbladen weer over van gerechten met pompoen.


Het meest prettige aan de herfst vind ik, dat het prachtig weer kan zijn zonder de hoge zomerse temperaturen en met aangename afkoeling in de avond. Persoonlijk ben ik niet zo dol op de extreme hitte en kou van zomer en winter en hebben voorjaar en herfst daarom mijn voorkeur, maar laten we eerlijk zijn, ieder jaargetijde heeft wel zo zijn charme.

Stapje terug, stapje vooruit

De afgelopen zomermaanden waren voor mij wat beschouwend van aard. Vakantie heb ik nog tegoed, want wij gaan nooit in het hoogseizoen maar in de herfst. Maar ik heb mij wel vast bezig gehouden met de vraag, “hoe nu verder?” en het maken van verdere toekomstplannen. En dat was best spannend. Want ik had de afgelopen tijd toch het gevoel een beetje vast te lopen in mijn bezigheden en ik wil juist graag vooruit. Ik had in deze periode ook weinig puf om wat te doen en terugkijkend denk ik dat mijn lijf en energie mijn denken vooruit waren gegaan.
Kortom, er moest even een stapje terug gezet en opnieuw worden overwogen waar mijn prioriteiten lagen.

Grenzen verleggen

Inmiddels ben ik er wel uit en merk dat er nieuwe dingen op mijn pad komen. Allereerst mag ik in oktober voor de Stichting Plots- en Laatdoven en Slechthorenden in hun inloophuis te Almere een lezing houden over mijn ervaringen.
Doordat ik in mijn schoolcarrière vroeger ben gepest, heb ik altijd angst gehouden voor “openbare” optredens, zoals een presentatie. Zodra er ogen op mij werden gericht, kreeg ik al plankenkoorts en kon ik soms zelfs een “black-out” krijgen. Toen ik begon met mijn studie, ben ik hiertegen gaan vechten en heb ik heel veel gedaan om hier overheen te komen. Ik deed een cursus “Spreken in het Openbaar” en zocht de gelegenheden zelfs vaak op om mij mijzelf te dwingen niet op te geven.
Al die moeite heeft beslist zin gehad en ik weet nu dat ik het kan. Maar plankenkoorts heb ik nog steeds wel een beetje en ik bereid mij dan ook bijzonder goed voor. Tenslotte is een goede voorbereiding het halve werk, toch? En ik heb er zelfs zin in om die lezing te houden. Als het doorgaat, mag ik deze herfst zelfs nog wel een lezing hier in Zwitserland houden. De datum is nog niet bekend, maar de plannen liggen er wel. Dit is natuurlijk extra spannend, omdat ik die lezing in het Duits ga houden. Maar ook hier geldt; een goede voorbereiding en een onderwerp dat mij na aan het hart ligt.

Schrijven voor een vakblad!

Deze week werd ik aangenaam verrast door een antwoord op een e-mail die ik had verstuurd. Ik had een Duits vakblad “Spektrum  Hören” voorgesteld om voor het blad een column te schrijven over het dagelijks leven met een gehoorbeperking. Tot mijn verrassing reageerden ze positief op mijn voorstel en mag ik vanaf januari 2018 een bijdrage gaan leveren.
Voldoende reden voor een vroege positieve herfstbalans dus en vanuit Zwitserland wens ik iedereen een fijne, warme en kleurige herfst toe.

 

Comments (1)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *