Mijn baby is slechthorend

mijn baby is slechthorendDe kraamtijd is misschien wel de meest bijzondere tijd in je leven. En natuurlijk ook spannend. In de eerste dagen na de geboorte wordt het gehoor van je baby getest. Deze gehoortest noemen we de neonatale gehoorscreening. Deze test wordt gedaan door medewerkers van het consultatiebureau. Een piepje geeft aan dat alles goed is met het gehoor van je kindje. Maar wat nu, als dit piepje niet klinkt? Je eerste gedachte is: Help,mijn baby is slechthorend..

Baby’s en gehoorverlies

Een op de duizend kinderen in Nederland wordt doof of ernstig slechthorend geboren of wordt dit voor zijn of haar tweede levensjaar.

Een tot drie kinderen op de 1000 kinderen heeft een blijvend gehoorverlies groter dan 30db aan het beste oor. Wanneer dit aan de hand is, is er sprake van licht of ernstiger gehoorverlies.

Een lichter gehoorverlies, en dan moet je denken aan 15 tot 25 db, kan al invloed hebben op het leren van taal. Licht gehoorverlies zal bij een kind dat al leerproblemen heeft, veel invloed hebben op het leren van taal.

 Een korte uitleg over de ontwikkeling van gehoor bij baby’s:

0-3 maanden Het gehoor ontwikkelt zich al in de baarmoeder. Als een foetus vijf maanden is, kan het al geluiden horen zoals het kloppen van zijn moeders hart. Geluiden van buitenaf, zoals de stem van zijn vader, kan het ook waarnemen.

Na de geboorte en de eerste twee jaar is het gehoor nog niet uitgerijpt zoals bij een volwassene. Een kindje heeft nog moeite met bepalen waar een geluid vandaan komt. Zachte geluiden worden nog niet goed waargenomen

Wanneer een baby niet goed hoort, kun je dit merken aan het feit dat het niet schrikt van plotseling of hard geluid.

Als een baby twee of drie maanden is, gaat het steeds meer luisteren naar zijn eigen stemgeluid.

4-6 maanden Een baby van deze leeftijd herkent steeds meer verschillende geluiden. Echter, het is nog niet in staat teveel geluiden van elkaar te onderscheiden. In andere woorden, een rustige omgeving helpt een kleintje om geluid te leren herkennen. Een kamer met erg veel constant geluid kan teveel prikkels veroorzaken.

Zintuigen ontwikkelen bij slechthorendheid

Een kindje dat slechthorend is, kan schrikken als het bijvoorbeeld uit de box wordt getild. Er was geen geluid om het opmerkzaam te maken dat er wat stond te gebeuren. Deze kindjes gaan beter letten op andere signalen, zoals veranderend licht, geur of trillingen. Zintuigen gaan zich sterk ontwikkelen.

Wanneer een kindje ongeveer 6 maanden is en het voldoende kan horen, gaan ze zoeken waar geluid vandaan komt. Als een kindje zeven maanden is, kan het zich volledig oprichten en zich wenden naar de geluidsbron. Dit is een natuurlijke reactie.

5-7 maanden Baby’s in deze leeftijd kunnen losse klanken in hun moedertaal onderscheiden van klanken in een andere taal. Ze beginnen een beetje te brabbelen. Het lijkt soms of ze echt woordjes zeggen, echter dit zijn klanken zonder betekenis, dit noemen we “jargon”. Een baby hoort nu ook verschil in luidheid; het herkent fluisteren, normaal praten en luid praten. Het kindje zal zelf ook experimenteren met zijn stemgeluid en stemvolume.

Een slechthorende baby kan nog moeite hebben met het herkennen van stemmen van zijn verzorgers. Het is dan goed om het kindje door middel van bijvoorbeeld aanraking gerust te stellen wanneer dit met stemgeluid niet lukt.

Taal- en spreekachterstand slechthorende baby’s

Het zal ook zijn eigen gebrabbel niet goed kunnen horen. het weet niet hoe het klinkt en kan het niet vergelijken met het stemgeluid van andere mensen. Het gebrabbel zal daarom weinig betekenis hebben voor het kindje. Hier ontstaat al een achterstand wat betreft het begrijpen van taal en het leren spreken. Het gebrabbel zal eentonig klinken, het kindje zal misschien juist hoog gaan schreeuwen of veel stiller worden.

Een kindje van acht maanden dat goed hoort, gaat echt communiceren met bekenden. Het vertelt uitgebreide verhalen in eigen brabbelwoordjes, waarbij het kindje zijn gesprekspartner aankijkt alsof ze een echt gesprek voeren.

10-12 maanden

Vanaf ongeveer 10 maanden gaat een baby luisteren, imiteren, en brabbelen aan elkaar verbinden. Hierdoor gaat het begrijpen wat woorden betekenen. Het zal zelf ook vragen om namen van dingen door te wijzen of een bepaalde klank te zeggen.

Het kindje kan intonatie herkennen, is iemand blij of boos? Het kan gezichtsuitdrukkingen en gebaren steeds beter begrijpen. Wanneer een kindje een jaar is, zal het wat woordjes kunnen zeggen en eenvoudige opdrachten, zoals: “kom maar bij mama” begrijpen.

Een slechthorende baby zal, wanneer het 1 jaar is, wellicht nog niet in staat zijn tot het spreken van wat woordjes en het uitvoeren van opdrachtjes die worden uitgesproken. Dit laatste zal wel goed kunnen gaan wanneer er gebaren bij worden gebruikt. Omdat het kindje klanken, intonatie en melodieën niet goed kan horen, weet het niet hoe dit klinkt. Het kindje kan taal uit zijn omgeving niet goed waarnemen. Het heeft de overstap naar het eerdergenoemde “jargon” niet goed kunnen maken.