Over Roald Dahl, struisvogels en nieuws dat je niet wilt horen..

Na ene controle-MRI in april, reizen we (mijn lief en ik) in mei opnieuw af (of moet ik zeggen omhoog, want er gaat toch niets boven Groningen?) naar het UMCG. Een vertragende trein brengt ons reisschema in de war en vervolgens doet een iets langere dan geplande wandeltocht ons uiteindelijk nog net niet rennend belanden op de polikliniek van de neurochirurg. Waar de tijd 5  minuten later lijkt te bevriezen.

(meer…)

Lees verder

Januari, wat een maand

Januari, de maand waaraan ik als kind en puber zo’n hekel had. Na alle drukte en gezelligheid was januari voor mij de maand van het grote niets, de stilte, de saaiheid, de traagheid. Voor mijn gevoel duurde die maand eeuwig.

De feestdagen in december, daar ging het om! Kadootjes en lichtjes, warmte, zoetigheden, familie, muziek, en dit alles in redelijke overvloed. Geweldig! Leerde ik in mijn tienerjaren ook mijn lief nog kennen in deze periode, wat een extra dimensie gaf en geeft aan de feestdagen. (meer…)

Lees verder

Dianne krijgt post

Afgelopen week trof ik bij thuiskomst uit mijn werk een grote envelop op de mat van het ziekenhuis, waarin ik ben behandeld vanwege mijn brughoektumor, nu 2,5 jaar geleden. Enig struisvogelgedrag is mij beslist niet vreemd. De andere ingang van het ziekenhuis bevalt mij minder, dan mijn gewone ziekenhuisingang, en die andere ingang mijd ik het liefst zo veel als ik kan. (meer…)

Lees verder